emirhan7474 has been a member since 11/11/08 and was last logged in on 5/23/16
New Friend Request
About me
((((( Aglar yarali kalbim degeri bilmeyen icin adi bende sakli))))
Ben özleminin yanı başındayken, sen ardına bakmadan ‘gittin’… İçim cız etti, sesim çığlığım oldu…Ama ‘gitme’ diyemedim…Oysa ne çok isterdim bu iki hecenin yüreğinde yankılanmasını…
Ağla yaralı kalbim, hepsi yalan…
Ağla, bir avuç küldür elde kalan…
Aktıkça gözyaşım, soluğum kesiliyor…Şimdi onca insanın içinde çırılçıplağım…
Tanıdığım, tanımadığım herkes görüyor içimi…
Yaralı yaralı, yaralı kalbim…
Susmuyor acı’m…Arttıkça sensizliğim, sızlıyor dört bir yanım…En çok ta yüreğim…
Ben, acıya rağmen hergün yeniden ve yeni baştan seviyorum seni ! Durmak bilmiyor özlemin…Oysa…
Dokunduğun el yalan…
Sakındığın gül yalan…
Sel akar kum olur geriye kalan…
Sende inandığım ne varsa yalan eyleyip te gittin ! Bende değil hayallerin şimdi…
Sen gittin, ben sustum çaresizliğin ellerinde… Ne kaldı ki geriye ? Gidişini anlasam neye yarar ? Duymak istemiyorum ki ben sensizliği ! Anlamların kaybolduğu yerde gerçeği yaşıyorum ben…
Sen; kıyamadığım, düştün yüreğimden acı acı…Yanıyor, yanıyor içim…
Ağla yaralı kalbim, hepsi yalan…
Ağla, bir avuç küldür elde kalan…
Sonu yok, sözü yok, gücü yok gözyaşlarımın…Ağlıyorum, ağlıyorum ve ağlıyorum…
Şimdi hiçbirşey bilmiyorum…Sende kaldı bildiğimi sandıklarım…Bana bir tek ‘yalan’ kaldı !
Yaralı yaralı, yaralı kalbim…
Yangınlarda çırpınıyor yüreğim…Sende tutuklu kalan yanlarım ağlıyor…Acıyor, acıyor içim…
Elimde yaşamı tüketmiş bir beden…Gözlerimde yağmur…
Sadece yaşıyorum, yaşamak denirse buna…
Gittin…
İki hece, tek kelime…
Altı harfte sensizlik yazıldı yüreğime !
Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım da
Bir seni yakamadım,beni yaktığın gibi
Çölde su,mahpusta gün,oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sende araya korkular koydun.
Yasaklar koydun…
Bitmez tükenmez engeller koydun…
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
SEN ÇAĞIRDIN DA BEN GELMEDİM Mİ?
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
Yağmurlu havalara…Bu kasvetli akşamlara
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına…
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım…
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım…
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum,çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim…
Hele ölmeyi hüç düşünmezdim.
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehendemin
SEN YAKTIN DA BEN YANMADIM MI?
Biliyorsun
Bütün acılarına“yeşil ışık“yaktım olmadı
Bütün korkularına “arka çıktım“olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı.
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı-yandım olmadı-taptım olmadı
ARTIK BENDEN PES
BU AŞKIN BİLETİNİ İSTEDİĞİN GİBİ KES
Nasılsa gidiyorsan
Biliyorum git…
Ama ardında
Ağlaya bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
Çek silahını-daya sırtıma
Titrersem namerdim…
SEN VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ?